Wat is nu het nut van een stamboom? Is dit echt nodig? Hier vindt je alvast de antwoorden op deze vragen en er wordt uitgelegd waarom dit een belangrijk document is.

De stamboom is eigenlijk al wat het woord zegt: een bewijs van afstamming van het betreffende dier. Niet alleen honden kunnen een stamboom krijgen, ook paarden, koeien, schapen, katten, .... Op een stamboom staan de voorouders van een hond. Zo kun je zien van welke honden jouw hond afstamt. Voor de gewone mens misschien niet zo interessant, maar voor een fokker is dit onmisbare informatie. Goed fokken kan eenvoudigweg niet zonder stambomen. Een goede fokker probeert een zo verantwoord mogelijke combinatie te maken tussen een reu en een teef. Daarvoor zijn niet alleen de gezondheid, het karakter en het uiterlijk van de twee ouderdieren belangrijk, maar ook van al hun voorouders en niet te vergeten en het belangrijkste de gezondheid.

Bij fokken is het onzichtbare genenpakket van beide ouderdieren minstens zo belangrijk als de zichtbare buitenkant. In fokkerijtermen spreken we over het genotype en het fenotype. Het genotype is het totaal aan erfelijk materiaal van de hond, de binnenkant dus. Het fenotype is datgene wat zichtbaar is bij de hond, de buitenkant dus. Genotype en fenotype zijn nooit precies hetzelfde. Een hond kan bijvoorbeeld zwart-wit zijn, maar het gen voor tri-colour dragen. Dat zie je niet aan de buitenkant. Toch kan die hond tri colour pups krijgen, als de andere ouder ook het gen voor tri colour draagt.

Iedere hond draagt het erfelijk materiaal van al zijn voorouders met zich mee. Hoe meer de fokker weet over de voorouders van een hond, hoe kritischer hij de juiste reu bij zijn teef kan zoeken. Weet een fokker helemaal niets van de voorouders van de reu en de teef, dan is het nest een schot in het duister. Dan weet die fokker absoluut niet waar hij mee bezig is. Met alle kans op erfelijke ziekten en afwijkingen bij de pups.

ls er officiële HD- foto’s of ogentesten worden gemaakt, moet namelijk de identiteit van de hond met zekerheid vastgesteld kunnen worden. Dit om fraude tegen te gaan. De dierenarts die de foto's gaat maken, controleert of het chipnummer op de stamboom overeenkomt met het chipnummer van de hond. Zo weet hij zeker dat de onderzochte hond ook werkelijk de hond van de stamboom is. Het chipnummer komt ook op de röntgenfoto's. Die controle kan niet plaatsvinden bij een stamboomloze hond. Er valt bij z'n hond niets te controleren. De hond kan misschien wel een chip hebben, maar die chip is niet gekoppeld aan een identificatiesysteem.

Natuurlijk kan de eigen dierenarts wel röntgenfoto's van een stamboomloze hond maken en ze beoordelen, maar die zijn dan uitsluitend voor eigen gebruik. De eigen dierenarts mag de officiële foto's niet beoordelen. Die worden opgestuurd naar de Raad van Beheer. Daar worden ze bekeken door een panel van specialisten, die de uitslag bepalen. De fokker krijgt de uitslag thuisgestuurd en er gaat een kopie naar de Raad van Beheer en naar de rasvereniging. Wordt er later gefokt met die hond, dan komt de HD- uitslag op de stambomen ( FCI landen) van de pups te staan. Alleen de uitslagen buiten de FCI ( aangesloten landen in een overkoepelend orgaan Europees met uitzondering van bv Engeland)  staan er niet op.

Een fokker die fokt met stamboomloze dieren, heeft dus geen enkel inzicht in de HD- gegevens van de voorouders. Hij weet immers niet wie de voorouders zijn. Als hij ze wel zou kennen (bijvoorbeeld omdat het honden uit zijn eigen kennel zijn) en het zijn ook stamboomloze honden, dan zijn er in ieder geval geen officiële uitslagen. Dit betekent echter niet dat stamboomloze honden slechter zijn dan een hond met een stamboom!!